مولوی = ما چو واقف..

---

---

مولانا جلال الّدین

---

---

رومی بلخی

---

---

---

---

---

      دفتر ششم:

---

       مثنوی

ما چو واقف گشته ایم از

---

---

چون و چند

---

---

مهربرلب های مابنهاده اند

---

---

تانگردد رازهای غیب فاش

---

---

تا نگردد منهدم عیش و معاش

---

---

تانگرددهیچکس واقف برآن

---

---

تا نسوزد پردۀ دعوی وران 

---

---

تا ندرّد پردۀ غفلت تمام

---

---

(۱)

---

---

تانمانددیگ حکمت نیم خام.

---

---

بر نیافتد از طبق سرپوش

---

---

غیب

---

---

تانبینددیدنی راعین ریب

---

---

ماهمه گوشیم کرشدنقش

---

---

گوش

---

---

ماهمه نطقیم امّالب خموش

---

---

---

---

از: مثنوی مولوی

---

(۱) (چه بغفلت امر دنیا از

---

جهت دنیویت منتظم است.)

---

---

از : ساقینامه شادروان دکتر احمد عطاری

مالولیان رندزپا اوفتاده

---

---

ایم.

---

---

در راه عشق ماهرخی

---

---

جان نهاده ایم.

---

---

مارا ز نام و ننگ و ملامت

---

---

هراس نیست.

---

---

تشویش وآز وبیش وکمی

---

---

بر قیاس نیست.

---

---

سی مرغ بسته ایم که

---

---

قاف آرزو کنیم.

---

---

سی نای خسته ایم ز غم

---

---

های و هو کنیم.

---

---

ما نیش مار فتنه ضحاک

---

---

خورده ایم.

---

---

یکبار زنده گشته و

---

---

صد بار مرده ایم.

---

---

گیرم که تیسفون بعذاب

---

---

خدای سوخت.

---

---

دارا وتخت جم که بمقدونیان

---

---

فروخت.

---

---

چنگیز خان که بلخ و بخارا

---

---

خراب کرد.

---

---

خوارزمشاه از او زچه رو

---

---

اجتناب کرد.

---

---

تیمور و ازبک و افغان و

---

---

روسیان.

---

---

کوبیده ،برده ،کشته ،

---

---

ستانیده رزمیان.

---

---

پالانیان و ایل قجر جمله

---

---

ره زدند.

---

---

پائین حکم قتل ردان

---

---

مهر شه زدند.

---

---

تاریخ رنج مردم ما

---

---

شرح ساحریست.

---

---

جادوی شهر بابل و

---

---

افسون سامریست.

---

---

ساقی خمی شراب

---

---

به خاکی که تفته ریز.

---

---

وز صد هزار کشته شنو

---

---

راز رستخیز.

---

---

---

ما زخم تازیانه به ایام

---

خورده ایم.

---

---

بردوش خویش تخت دوصد

---

---

ظلم برده ایم.

---

---

تلخی کشیده ایم و کنون

---

---

شادمانه ایم.

---

---

بنیانگذار خیزش خلق

---

---

زمانه ایم.

---

---

با ما زلال چشمه به هر

---

---

ساقه میتپد.

---

---

با ما نسیم ناز

---

---

به هر ساقه میوزد.

---

---

از بحر پر مخافت خون

---

---

خوش گذر کنیم.

---

---

از کیمیای قطره اشگی

---

---

گهر کنیم.

---

---

ما سالکان دیر جهاد

---

---

و شهادتیم.

---

---

پیغمبران نور و سپاه

---

---

سعادتیم.

---

---

ساقی به یمن خنده

---

---

خورشید و آسمان.

---

---

مینای می به مست

---

---

فتاده زپا رسان.

---

---

پیریکه شمع حلقه

---

---

اسرار درد بود.

---

---

شمشیر ذوالفقار علی

---

---

در نبرد بود.

---

---

در سال قحط

---

---

بارش باران مهر بود.

---

---

زو فصل خشگ عاطفه

---

---

سبزینه چهر بود.

---

---

از روز رفتنش

---

---

دل ما پر بهانه شد.

---

---

گیرم فرشته گفت

---

---

که او جاودانه شد.

---

---

ساقی شراب خانه ما

---

---

کهنه است و تلخ.

---

---

چرخشت دجله دارد

---

---

و انگورهای بلخ.

---

---

---

شهید زین الدین

---

---

شهید مهدی زین الدّین

---

---

---

---

پس ازشهادت شهیدزین الدّین

---

---

به راننده اش عباسعلی یزدی

---

---

که خودش بعد ها در عملیّات

---

---

والفجر  به شهادت رسید

---

---

گفتم:عبّاس اگر خاطره ای

---

---

ازآقا مهدی داری برایم بگو

---

---

گفت دو تا خاطره دارم که

---

---

خودآقا مهدی برایم تعریف

---

---

کرده و من از زبان او نقل

---

---

میکنم:   خاطرۀ اوّل :

---

---

بهای گران::

---

---

روزی برای شناسائی رفته

---

---

بودم داخل خاک عراق و

---

---

میان نیروهای آنها.ساعتی

---

---

سرم بکار خودم گرم بود،

---

---

امّا پس از مدّتی خسته و

---

---

تشنه ماندم که چکار کنم.

---

---

دل بدریا زدم و رفتم توی

---

---

یکی از سنگر ها .سنگر

---

---

مجهّزی بود،معلوم بودکه

---

---

مال فرماندهان عراقیست

---

---

فرصت راغنیمت دانستم و

---

---

خودم رابه دواستکان چای

---

مهمان کردم.همینکه استکان

---

را زمین گذاشتم یک افسر

---

---

عراقی دم درسنگرسبزشد

---

---

با خودم گفتم:

---

---

"حالا خربیارو باقلا بار کن"

---

---

برای اینکه لونروم خودم را

---

---

زدم به کوچۀ علی چپ.انگار

---

---

نه انگار که دست از پا خطا

---

کرده ام.آن افسرکه غضبناک

---

---

نگاهم میکرد،آمد جلو و

---

---

کشیدۀ جانانه ای خوابانددم

---

گوشم.که لابد چرا توی

---

استکان او چای خورده ام.

---

کشیده راکه نوش جان کردم

---

---

فوراًدررفتم.ازقضای روزگار

---

---

درعملیّات خیبر،همان افسررا

---

---

درمیان اسرادیدم. با تعجّبی

---

---

خاص زل زده بودبه من.گویا

---

---

مرا بجا آورده بود و انگار به

---

---

همان چای که دراستکانش

---

---

خورده بودم میاندیشیدو به

---

---

بهای گرانیکه ازمن گرفته بود

---

---

راوی::محمّد بهرامی

---

---

خاطرۀ دوّم:    زيارت :

---

---

يكبار بطور ناشناس رفتم 

---

---

به كربلا ، قبلاً با خودم قرار

---

---

گذاشته بودم كه لام تا كام

---

---

با كسي حرف نزنم. پس از

---

---

آنكه دقّ دلي ازعزادرآوردم

---

---

و حسابي پيش حضرت

---

---

اباعبدالّله (ع) عقده گشائي

---

---

كردم ، به عزم بازگشت ،

---

---

قدم براه نهادم.

---

---

هوش و حواسم به جا نبود

---

---

تمام دلم پيش آقا جا مانده

---

---

بود؛توي حال خودم بودم و

---

---

با بي ميلي گام برميداشتم

---

---

كه تنه ام به تنۀ مرد عربي

---

---

خورد. از دهانم پريد:

---

---

آقا ببخشيد...معذرت .

---

---

مرد انگار كه با منظرۀ غير

---

---

منتظره اي روبروشده باشد

---

---

حيرت زده نگاهم ميكرد

---

---

ودهانش ازتعجّب بازمانده بود

---

---

فوراً به خودم آمدم كه ايواي

---

---

چه دسته گلي به

---

---

آب داده ام.

---

---

تا مرد عرب به خودش بجنبد

---

---

خودم رادر ميان ازدحام

---

---

جمعيّت گم كردم و از

---

تيررس نگاهش دور شدم.

---

---

روایتگر: مينوئي

---

---

---

---

---

درست نویسی

بنام  الله :ا

---

اوّل صبح  دستم رفت بسوی

---

موبایل و چشمم افتاد به تیتر

---

"هشدار در بارۀ رواج نثر

---

اجق وجق"به یاد روزی

---

افتادم که رفته بودم ادارۀ

---

امتحانات وزارت فرهنگ

---

تا گواهینامۀ قبولی ام در

---

 امتحانات متفرقهکلاس

---

نهم را که سه کلاس یکی؛خوانده

---

بودم بگیرم.

---

از این میزبه آن میز رفتم

---

تا گذرم افتاد به اطاق آقای

---

پایور رییس ادارۀ امتحانات

---

ایشان رک وراست گفت:

---

من به تو گواهینامه نمیدهم

---

تو بیسوادی مردم به من

---

فحش میدهند.

---

دیکتۀ فارسی گرفته ای

---

(2) وفیزیک(18)

---

معدلت شده است (10)

---

وقبول شده ای اما

---

سواد نداری.پس از مدتی

---

دوندگی :آهسته در گوش

---

ایشان گفتم:اگرشما با

---

من خلاف قانون رفتار کنید

---

 من هم با شماخلاف قانون

---

رفتار خواهم کرد.گفتم

---

وآمدم بیرون .چندی بعد که

---

رفتم وضع طور دیگری

---

بود انگار همه با من قهر

---

بودند.

---

بدون کلامی ؛گواهینامه ام

---

را دادند وآمدم بیرون.

---

خدا آقای پایوررا

---

رحمت کند. هنوز هم

---

 املایمدرست

---

نشده وعلتش را از

---

بلدنبودن ریشۀ لغات

---

و ندانستنتلفظ

---

صحیحکلمات میدانمو

---

نیزجای کتابی همچون

---

 "جامع المقدّمات"در

---

دورۀ دبیرستان خالی

---

میباشد.

---

 

---

 

---

 

---

 

---

 والسلام.

شریف تبریزی

کو همنفسی تا کنم  اظهارغم دل

---

زان پیش که گیرد غم دل راه

---

نفس را

---

روزی که دهم جان و فغانی

---

نکندکس

---

معلوم شود بیکسی من

---

همه کس را

مهدی سهیلی

خاری به جهان اگر

---

به پای پسراست

---

آن خار چو ناوکی

---

به چشم پدر است

---

در  رنج پسر پدر

---

به جان آیدلیک

---

از درد پدرروح پسر

---

بی خبر است

---

 

---

 

سهراب سپهری

تو مرا یادکنی یانکنی

---

باورت گر بشود یانشود

---

 

---

 

حرفی نیست اما

---

نفسم میگیرد در هوایی

---

 

---

 

که نفس های تو نیست.

---

 

---

 

---

 

اولیا

صفت بعضی ازاولیا که

---

 

---

راضیند باحکام قضای الهی

---

 

---

و لابه نکنند که این حکم را

---

 

---

بگردان.

---

 

---

 

---

بشنو اکنون قصّۀ آن رهروان

---

که ندارند اعتراضی درجهان

---

 ز اولیا اهل دعا خود دیگرند

---

که همی دوزند و گاهی میدرند

---

قوم دیگر میشناسم ز اولیا

---

که دهانشان بسته باشد ازدعا

---

از رضا که هست رام آن کرام

---

جستن دفع قضاشان شدحرام

---

در قضا ذوقی همی بینند خاص

---

کفرشان آید طلب کردن خلاص

---

حسن ظنّی بردل ایشان گشود

---

که نپوشند از غمی جامۀ کبود

---

هرچه آیدپیش ایشان خوش بود

---

آب حیوان گردد ار آتش بود

---

زهر در حلقومشان شکّر بود

---

سنگ اندر راهشان گوهر بود

---

جملگی یکسان بودشان نیک وبد

---

از چه باشد این ز"حسن ظنّ"خود

---

کفر باشد نزد شان کردن دعا

---

کای اله از ما بگردان این قضا.

---

 

مثنوی مولوی دفتر سوم

---

---

 

---

 

---

 

---

 

 

توکّل

منّت از خلقی برای لقمه ای نان میکشیم

---

 دیگری نان میدهد ما ناز اینان میکشیم

---

 چون توکّل نیست کار ما بدست مردم است

---

 خواجه مارا منتظر ما نازدربان میکشیم 

---

 

---

 به وبلاگ:mvhsnmrz هم مراجعه فرمائید

---

 

---

 

 

مسئولیّت

رند عالم سوز را با مصلحت بینی چه کار  

---

کار ملک است آنکه تدبیر و تأمل بایدش

---

تکیه بر تقوا و دانش درطریقت کافریست  

---

راهرو گر صد هنر دارد توکّل بایدش

---

 

---

حافظ علیه الرّحمه

---

---

---