شریف تبریزی

کو همنفسی تا کنم  اظهارغم دل


زان پیش که گیرد غم دل راه


نفس را


روزی که دهم جان و فغانی


نکندکس


معلوم شود بیکسی من


همه کس را

مهدی سهیلی

خاری به جهان اگر


به پای پسراست


آن خار چو ناوکی


به چشم پدر است


در  رنج پسر پدر


به جان آیدلیک


از درد پدرروح پسر


بی خبر است


 


 

سهراب  سپهری

تو مرا یادکنی یانکنی


باورت گر بشود یانشود


 


 

حرفی نیست اما


نفسم میگیرد در هوایی


 


 

که نفس های تو نیست.