چشمت به چشم ما و دلت پیش

دیگریست

جای گلایه نیست!که این رسم

دلبریست

هرکس گذشت از نظرت در دلت

نشست

تنها گناه آینه ها زود باوریست

مهرت بهخلق بیشتر از جور بر

منست

سهم برابر همگان نابرابریست

دشنام یا دعای تو در حق من

یکیست

ای آفتاب هرچه کنی ذره

پروریست

ساحل جواب سرزنش موج را

نداد

گاهی فقط سکوت سزای

سبکسریست

 

 

 فاضل نظری؛ آنها